کسب و کار

مقایسه سیستم تعلیق جیلی امگراند با رقبا: نقاط ضعف و قوت

جیلی امگراند (Geely Emgrand) را می‌توان یکی از خودروهای چینی موفق و پیشرو در بازار ایران دانست که در دوران حضور خود توانست نظر مثبت بسیاری از خریداران را به دلیل کیفیت ساخت قابل قبول، ایمنی بالا و امکاناتژ خوب جلب کند. یکی از ارکان اصلی در راحتی و هندمینگ این خودرو، سیستم تعلیق یا همان جلوبندی و عقب‌بندی آن است.

در این مقاله تخصصی، قصد داریم سیستم تعلیق جیلی امگراند را زیر ذره‌بین ببریم، آن را با رقبای هم‌رده‌اش (مانند دنا پلاس، چری آریزو ۵ و برلیانس H330) مقایسه کنیم و نقاط ضعف و قوت آن را بررسی کنیم. اگر مالک این خودرو هستید یا قصد خرید نمونه‌های کارکرده آن را دارید، تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.


نگاهی به ساختار سیستم تعلیق جیلی امگراند

جیلی امگراند (به‌ویژه مدل‌های EC7) در بخش جلو از سیستم تعلیق مستقل مک‌فرسون (MacPherson Strut) با موج‌گیر بهره می‌برد که ساختاری استاندارد و رایج در خودروهای سدان کامپکت است. در بخش عقب نیز از سیستم تیر پیچشی نیمه‌مستقل (Torsion Beam) استفاده شده است.

این ترکیب، ساختاری متعادل را برای یک سدان خانوادگی اقتصادی فراهم می‌کند که تمرکز اصلی آن بر روی راحتی سرنشینان و پایداری در جاده‌های مستقیم است.


نقاط قوت سیستم تعلیق جیلی امگراند

هنگامی که جیلی امگراند را با خودروهای هم‌رده خود مقایسه می‌کنیم، ویژگی‌هایی در سیستم تعلیق آن دیده می‌شود که امتیاز مثبتی برای این خودرو محسوب می‌شوند:

۱. نرمی و راحتی سواری (Ride Comfort)

یکی از بارزترین نقاط قوت امگراند، سیستم تعلیق نرم آن است. ضربات و ناهمواری‌های سطح شهر (چندین دست‌انداز و پستی‌وبلندی) به خوبی توسط کمک‌فنرها و بوش‌ها جذب می‌شوند و کابین کمترین میزان تکان‌های آزاردهنده را دریافت می‌کند. این ویژگی، جیلی را به گزینه‌ای مناسب برای سفرهای خانوادگی تبدیل کرده است.

۲. پایداری و هندلینگ قابل قبول در سرعت‌های بالا

به لطف مهندسی نسبتاً دقیق و همکاری جیلی با شرکت‌های مشاوره غربی در دوران طراحی این خودرو، پایداری امگراند در اتوبان‌ها و سرعت‌های بالا رضایت‌بخش است. خودرو در پیچ‌ها تعادل خود را حفظ می‌کند و حس اطمینان خوبی به راننده می‌دهد.

۳. دوام و کیفیت قطعات جلوبندی

قطعات مصرفی سیستم تعلیق جیلی امگراند (مانند سیبک‌ها، طبق‌ها و کمک‌فنرها) از کیفیت ساخت مناسبی برخوردارند. در صورت استفاده از قطعات باکیفیت و اصلی، سیستم تعلیق این خودرو طول عمر بالایی دارد و به این زودی‌ها به سر و صدا یا خرابی نمی‌افتد.


نقاط ضعف سیستم تعلیق جیلی امگراند

هیچ خودرویی بی‌نقص نیست و جیلی امگراند نیز در بخش سیستم تعلیق دارای نقاط ضعفی است که مالکان اغلب به آن اشاره می‌کنند:

۱. خشکی نسبی در محور عقب

همان‌طور که اشاره شد، سیستم تعلیق عقب از نوع تیر پیچشی است. این نوع سیستم در عبور از دست‌اندازهای عرضی (به‌ویژه زمانی که سرنشین در صندلی عقب حضور ندارد)، می‌تواند باعث پرش یا کوبش خفیف در انتهای خودرو شود که ذات این نوع سیستم تعلیق است.

۲. محدودیت در هندلینگ اسپرت

اگر به دنبال رانندگی تهاجمی و مانورهای ناگهانی در پیچ‌های تند هستید، تعلیق نرم جیلی امگراند ممکن است کمی دچار بادی‌رول (کم آوردن تعادل و پیچش بدنه) شود. این خودرو برای رانندگی آرام و خانوادگی تنظیم شده است، نه رانندگی اسپرت و رالی‌گونه.

۳. کمیاب بودن و قیمت بالای برخی قطعات اصلی

اگرچه قطعات یدکی جیلی امگراند در بازار یافت می‌شود، اما پیدا کردن قطعات اصلی و باکیفیت سیستم تعلیق گاهی چالش‌برانگیز است و قیمت آن‌ها نسبت به خودروهای داخلی (مانند خانواده‌ی سمند و دنا) بالاتر است.


مقایسه سیستم تعلیق جیلی امگراند با رقبا

برای درک بهتر جایگاه جیلی امگراند، آن را با سه رقیب اصلی‌اش در بازار ایران مقایسه می‌کنیم:

۱. جیلی امگراند در برابر دنا پلاس (ایران خودرو)

  • تعلیق جلو و عقب: هر دو از مک‌فرسون در جلو و تیر پیچشی در عقب استفاده می‌کنند.
  • مقایسه: سیستم تعلیق دنا پلاس کمی اسپرت‌تر و خشک‌تر از جیلی است. دنا در دست‌اندازها کوبش بیشتری دارد، اما در هندلینگ کمی تیزتر عمل می‌کند. در مقابل، جیلی امگراند سواری به‌مراتب نرم‌تر، باکیفیت‌تر و کم‌صداتری را ارائه می‌دهد و استهلاک جلوبندی آن در درازمدت کمتر از دنا پلاس است.

۲. جیلی امگراند در برابر چری آریزو ۵ (مدیران خودرو)

  • تعلیق جلو و عقب: مشابه جیلی (مک‌فرسون و تیر پیچشی).
  • مقایسه: آریزو ۵ سیستم تعلیق بسیار خشکی دارد؛ به‌طوری‌که بسیاری از مالکان از کوبش‌های محور عقب گلایه دارند. از این نظر، جیلی امگراند به دلیل تنظیم بهتر کمک‌فنرها، سواری راحت‌تری دارد. با این حال، قطعات تعلیق آریزو ۵ به دلیل حضور فعال‌تر شرکت سازنده، راحت‌تر در بازار پیدا می‌شوند.

۳. جیلی امگراند در برابر برلیانس H330 (پارس خودرو)

  • تعلیق جلو و عقب: مک‌فرسون جلو و محور پیچشی عقب.
  • مقایسه: برلیانس H330 به داشتن یکی از بهترین و نرم‌ترین سیستم‌های تعلیق در کلاس خود (با همکاری پلتفرم‌های قدیمی‌تر شرکا) معروف است. برلیانس در جذب ضربات بسیار موفق عمل می‌کند و هندلینگ آن پابهپای جیلی حرکت می‌کند. در این مقایسه، هر دو خودرو از نظر نرمی سواری در سطح بالایی قرار دارند، اما جیلی بدنه‌ای سنگین‌تر و احساس پایداری بیشتری در جاده‌های بین‌شهری دارد.

نکات نگهداری از سیستم تعلیق جیلی امگراند

برای اینکه کمتر به تعمیرگاه مراجعه کنید و طول عمر جلوبندی جیلی خود را افزایش دهید، به این نکات توجه کنید:

  • چک کردن دوره‌ای لاستیک چاک‌دار و بوش‌ها: بوش‌های لاستیکی سیستم تعلیق به مرور زمان خشک و پاره می‌شوند. تعویض به‌موقع آن‌ها از آسیب به سایر قطعات جلوگیری می‌کند.
  • احتیاط در عبور از دست‌اندازها: وزن نسبتاً بالای جیلی امگراند به همراه موتور سنگین آن در بخش جلو، باعث می‌شود عبور با سرعت بالا از دست‌اندازها فشار زیادی به کمک‌ها و طبق‌ها وارد کند.
  • استفاده از قطعات اصلی (OEM): قطعات متفرقه بازار آزاد طول عمر بسیار پایینی دارند و ممکن است به هندلینگ خودرو آسیب بزنند.

نتیجه‌گیری

سیستم تعلیق جیلی امگراند را می‌توان یکی از نقاط قوت این خودرو در بخش سواری و آرامش کابین دانست. این خودرو با ارائه سواری نرم‌تر نسبت به رقبای سرسختی چون چری آریزو ۵ و دنا پلاس، گزینه‌ای بسیار عالی برای خانواده‌ها محسوب می‌شود.

اگرچه کوبش‌های خفیف محور عقب و هزینه‌های نسبتاً بالای قطعات یدکی اصلی از نقاط ضعف آن به شمار می‌روند، اما کیفیت ساخت کلی و پایداری خوب در سرعت‌های بالا، ارزش خرید سیستم تعلیق و کل این خودرو را در بازار خودروهای کارکرده حفظ کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *