مقایسه میتسوبیشی اوتلندر با تویوتا راو 4
بازار خودروهای شاسیبلند و کراساوورهای کامپکت شهری در ایران و جهان، همواره یکی از پرجوشوجوشترین رقابتها را به خود دیده است. در این میان، اصالت ژاپنی همواره مترادف با دوام، کیفیت ساخت بالا، ایمنی و اعتمادپذیری بوده است. وقتی صحبت از بهترین کراساوورهای ژاپنی بازار میشود، دو نام ناخودآگاه در ذهن تداعی میشوند: میتسوبیشی اوتلندر (Mitsubishi Outlander) و تیوتا راو ۴ (Toyota RAV4).
این دو خودرو سالهاست که در بازار ایران حضور دارند و سهم قابلتوجهی از بازار خودروهای وارداتی دستدوم (و مدلهای صفرکیلومتر در سالهای گذشته) را به خود اختصاص دادهاند. اگر شما نیز بین خرید یکی از این دو غول ژاپنی مردد هستید، تا انتهای این مقاله جامع با ما همراه باشید تا به بررسی موشکافانه طراحی، کابین، مشخصات فنی، تجربه رانندگی، ایمنی و ارزش خرید هر دو خودرو بپردازیم.
تاریخچه مختصر و جایگاه در بازار
تویوتا راو ۴ یکی از پیشگامان کلاس کراساوورهای جمعوجور است که نسل اول آن در اواسط دهه ۹۰ میلادی معرفی شد. مدلهای وارداتی به ایران بیشتر مربوط به نسل چهارم (فیسلیفت ۲۰۱۶ به بعد) هستند که با استقبال فوقالعادهای در بازار مواجه شدند.
در مقابل، میتسوبیشی اوتلندر نیز اصالت رالی دارد و شرکت ژاپنی میتسوبیشی آن را با تکیه بر سالها تجربه در ساخت خودروهای دو دیفرانسیل قدرتمند توسعه داده است. نسخه رایج در بازار ایران نسل سوم این خودرو (بهویژه مدلهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ با فیسلیفتهای مختلف) است که حتی نسخههای پلاگینهیبرید (PHEV) آن نیز راهی بازار شدند.
۱. طراحی بیرونی؛ تهاجمی در برابر عامهپسند
طراحی خودرو تا حد زیادی سلیقهای است، اما هر دو خودرو زبان طراحی کاملاً متفاوتی را ارائه میدهند.
- تیوتا راو ۴ (نسخههای ۲۰۱۶-۲۰۱۸): تویوتا در این نسل از راو ۴ سعی کرد از طراحیهای خستهکننده فاصله بگیرد. خطوط تیز در جلوپنجره، چراغهای کشیده LED و سپر عضلانی، ظاهری جوانپسند، نسبتاً تهاجمی و اسپرت به این خودرو بخشیدهاند. راو ۴ در نمای جانبی و عقب نیز هماهنگ عمل کرده و خطوط بدنه به گونهای طراحی شدهاند که خودرو را بزرگتر از آنچه هست نشان دهند.
- میتسوبیشی اوتلندر: میتسوبیشی در اوتلندر (بهویژه مدلهای فیسلیفت ۲۰۱۶ به بعد مابین زبان طراحی “Dynamic Shield”) مسیری باوقارتر و لوکستر را انتخاب کرده است. استفاده فراوان از قطعات کرومی در جلوپنجره، چراغهای مدرن و خطوط ملایمتر، چهرهای اتوکشیده، خانوادگی و تا حدی کلاسیکتر به اوتلندر داده است. اوتلندر در نمای عقب کمی سادهتر از راو ۴ به نظر میرسد، اما همچنان شکیل و منطقی است.
نتیجهگیری طراحی: اگر به دنبال ظاهری اسپرتتر و خیابانیتر هستید، تویوتا راو ۴ برنده این بخش است. اما اگر طراحی لوکستر، رسمیتر و با اصالت کلاسیک شاسیبلندها را میپسندید، اوتلندر شما را ناامید نخواهد کرد.
۲. طراحی داخلی، کیفیت متریال و فضای کابین
کابین جایی است که شما بیشترین زمان را در آن سپری میکنید، بنابراین ارگونومی و کیفیت ساخت در اینجا حرف اول را میزنند.
- کابین تویوتا راو ۴: طراحی داشبورد راو ۴ چندان مدرن به نظر نمیرسد و متریال استفاده شده در برخی قسمتها (استفاده از پلاستیک خشک) ممکن است در مقایسه با قیمت خودرو کمی توی ذوق بزند. با این حال، ارگونومی کلیدها عالی است، فضای پا و سر برای سرنشینان جلو و عقب بسیار جاردار و راحت است و دید به بیرون به لطف ستونها و شیشههای بزرگ، فوقالعاده است. سیستم صوتی و مانیتور در مدلهای فولآپشن عملکرد قابل قبولی دارند.
- کابین میتسوبیشی اوتلندر: اوتلندر در داخل کابین حس و حالی نزدیکتر به خودروهای آلمانی یا حداقل خودروهای لوکستر ارائه میدهد. استفاده از تریمهای طرح چوب یا پیانو بلک، صندلیهای چرمی باکیفیتتر و عایقبندی صوتی بسیار بهتر (بهویژه در مدلهای فیسلیفت که شیشهها و عایقها تقویت شدند)، کابین اوتلندر را به مکانی آرامتر برای سفرهای طولانی تبدیل کرده است. نکته مثبت دیگر در برخی تیپهای اوتلندر، وجود ۷ صندلی (سه ردیف) است که یک امتیاز بزرگ برای خانوادههای پرجمعیت محسوب میشود (هرچند ردیف سوم بیشتر مناسب کودکان است).
نتیجهگیری کابین: از نظر کیفیت متریال، عایقبندی و امکانات رفاهی، اوتلندر برتری محسوسی دارد. از نظر فضای بار و جادار بودن ردیف دوم، هر دو خودرو در سطح بسیار خوبی قرار دارند اما اوتلندر با داشتن نسخه ۷ نفره برنده مطلق است.
۳. مشخصات فنی و عملکرد موتور
زیر کاپوت هر دو خودرو پیشرانههای تنفس طبیعی قرار گرفته است که بزرگترین مزیت آنها عدم حساسیت شدید به کیفیت بنزین (در مقایسه با موتورهای توربوشارژ) در بازار ایران است.
| مشخصات فنی | میتسوبیشی اوتلندر (تیپهای فول) | تویوتا راو ۴ (مدلهای ۲۰۱۶-۲۰۱۸) |
|---|---|---|
| حجم موتور | ۲.۴ لیتر ۴ سیلندر | ۲.۵ لیتر ۴ سیلندر |
| حداکثر قدرت | ۱۶۶ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه | ۱۷۷ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه |
| گشتاور | ۲۲۰ نیوتنمتر در ۴۲۰۰ دور در دقیقه | ۲۳۳ نیوتنمتر در ۴۱۰۰ دور در دقیقه |
| گیربکس | اتوماتیک CVT با قابلیت تیپترونیک | ۶ سرعته اتوماتیک تیپترونیک |
| سیستم انتقال قدرت | دو دیفرانسیل هوشمند (AWC) | دو دیفرانسیل دائم (AWD) |
| شتاب صفر تا صد | حدود ۱۰.۵ ثانیه | حدود ۹.۳ ثانیه |
| مصرف سوخت ترکیبی | حدود ۹.۳ لیتر در صد کیلومتر | حدود ۸.۱ لیتر در صد کیلومتر |
- تراژدی عملکرد: تویوتا راو ۴ با موتور ۲.۵ لیتری و گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک سنتی، عملکرد چابکتری دارد. تعویض دندهها لذتبخشتر است و خودرو در سبقتگیریها و شتاب اولیه عملکرد سریعتری از خود نشان میدهد.
- عملکرد اوتلندر: میتسوبیشی از گیربکس CVT استفاده میکند. اگرچه نسلهای جدید این گیربکسها بسیار پیشرفت کردهاند و پدالهای تعویض دنده پشت فرمان (Paddle Shifters) در اوتلندر حس تعویض دستی را به خوبی القا میکنند، اما همچنان در شتابگیریهای ناگهانی، تاخیر و صدای زوزه معروف گیربکسهای CVT به گوش میرسد. البته اوتلندر در زمینه نرمی سواری بینظیر عمل میکند.
نتیجهگیری فنی: تویوتا راو ۴ به لطف گیربکس اتوماتیک سنتی و موتور کمی قدرتمندتر، چالاکتر و لذتبخشتر است. اوتلندر روی نرمی، استهلاک پایین و رانندگی اقتصادیتر تمرکز دارد.
۴. سیستم دو دیفرانسیل (AWD/4WD) و آفرود سبک
هر دو کراساوور برای آفرود سنگین طراحی نشدهاند، اما سیستمهای چهار چرخ محرک آنها در جادههای لغزنده، برفی یا مسیرهای خاکی سبک عملکرد متفاوتی دارند.
- میتسوبیشی اوتلندر: میتسوبیشی وارث تکنولوژی افسانهای پاجرو است. سیستم کنترل تمام چرخها (AWC) در اوتلندر دارای حالتهای مختلف (Eco، 4WD Auto، و 4WD Lock) است. در حالت Lock، تقسیم گشتاور بین محورهای جلو و عقب قفل میشود که در برف و گلولای عملکردی فراتر از یک کراساوور شهری معمولی را به نمایش میگذارد.
- تویوتا راو ۴: راو ۴ نیز مجهز به سیستم AWD است و در مدلهای مجهز به سیستم Dynamic Torque Control، گشتاور به طور هوشمند بین چرخها توزیع میشود. با این حال، حالت قفل دیفرانسیل در راو ۴ در سرعتهای بالاتر به صورت خودکار غیرخاموش میشود و ماهیت آن بیشتر شهری است.
نتیجهگیری آفرود: اگر برای مسیرهای کوهستانی مجهز به برف سنگین یا سفرهای طبیعتگردی سبک به دنبال خودرو هستید، سیستم مدیریت دو دیفرانسیل اوتلندر (AWC) کمی دقیقتر و کارآمدتر عمل میکند.
۵. ایمنی؛ حفاظت کامل از سرنشینان
هر دو خودرو در تستهای تصادف موسسات معتبر جهانی نظیر IIHS (آمریکا) و Euro NCAP نمرات بسیار درخشانی (معمولاً ۵ ستاره کامل) کسب کردهاند.
- تویوتا راو ۴: مجهز به ایربگهای کامل (جلو، جانبی، پردهای و زانویی)، سیستمهای پایداری الکترونیکی، رادار هشدار خروج از خط، ترمز اضطراری خودکار (در مدلهای فول مجهز به پکیج Safety Sense) و سیستم کنترل کشش.
- میتسوبیشی اوتلندر: مجهز به ایربگهای کامل (شامل ایربگ زانویی راننده در تیپهای فول)، سیستمهای ترمز ضدقفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، کنترل پایداری فعال (ASC)، سیستم پیشگیری از تصادف جلو و رادار نقطهکور (در مدلهای فول).
از نظر ایمنی غیرفعال (بدنه و استراکچر) و فعال (رادارها و سیستمهای کمکی راننده)، هر دو خودرو در بالاترین سطح استاندارد زمان خود قرار دارند و تفاوتی چشمگیری میان آنها وجود ندارد.
۶. تجربه رانندگی و سواری
- سواری راو ۴: سیستم تعلیق راو ۴ کمی اسپرتتر و خشکتر تنظیم شده است. این به معنای پایداری بسیار خوب در پیچها و فرمانپذیری دقیق است، اما در خیابانهای پر از دستانداز ایران، ممکن است ضربات کوچکی به کابین منتقل شود. دید به اطراف به لطف آینههای بزرگ و طراحی شیشهها بسیار عالی است.
- سواری اوتلندر: سیستم تعلیق اوتلندر نرمتر است. ضربات دستاندازها بسیار عالی جذب میشوند و این خودرو را به یک ماشین عالی برای مسافرتهای خانوادگی تبدیل میکند. فرمانپذیری اوتلندر نرم است (شاید کمی بیش از حد نرم برای عاشقان سرعت)، اما پایداری خودرو در سرعتهای بالا به لطف سیستم AWC همچنان مطمئن و قابل اعتماد است.
۷. وضعیت بازار، استهلاک، قطعات و خدمات در ایران
در بازار ایران، فاکتورهای دیگری مانند دسترسی به قطعات یدکی، خدمات پس از فروش و بازار دستدوم اهمیت حیاتی دارند.
- تویوتا راو ۴: تویوتا پادشاه بیچونوچای بازار خودروهای وارداتی ایران از نظر نقدشوندگی است. تویوتا راو ۴ به محض اینکه قیمتگذاری منطقی داشته باشد، در کمتر از چند روز به فروش میرسد. قطعات مصرفی و بدنه آن به وفور (البته با قیمتهای بالا) در بازار یافت میشود و مکانیکها تسلط کامل روی موتور ۲.۵ لیتری آن دارند. استهلاک تویوتا راو ۴ به طرز شگفتانگیزی پایین است.
- میتسوبیشی اوتلندر: اوتلندر نیز خودرویی بسیار کماستهلاک و باکیفیت است (ژاپنی اصیل). با این حال، بازار خریدوفروش آن به اندازه تویوتا سریع و پرتقاضا نیست. قطعات یدکی اصلی آن موجود است، اما شاید برای پیدا کردن قطعات بدنه خاص در شهرهای کوچکتر به مشکل بخورید. نمایندگیهای رسمی (در دوران فعالیت) خدمات خوبی ارائه میدادند، اما امروزه تعمیرکاران متخصص خود را میطلبد.
جدول مقایسه سریع (مزایا و معایب)
| خودرو | مزایا | معایب |
|---|---|---|
| تویوتا راو ۴ | • بازار خریدوفروش بسیار عالی • شتاب و چابکی بهتر • استهلاک بسیار پایین • طراحی اسپرتتر |
• کیفیت متریال متوسط در کابین • سواری کمی خشک • قیمت بالاتر در بازار دستدوم |
| میتسوبیشی اوتلندر | • کابین لوکستر و بسیار بیسروصدا • سواری بسیار نرم و راحت • قابلیت سفارش نسخه ۷ نفره • سیستم دو دیفرانسیل کارآمدتر (AWC) |
• بازار دستدوم کندتر نسبت به تویوتا • عملکرد و صدای گیربکس CVT در شتابگیری • شتاب اولیه ضعیفتر |
جمعبندی نهایی؛ کدام یک را بخریم؟
پاسخ به این سوال کاملاً به سبک زندگی، نیازها و اولویتهای شما بستگی دارد:
- تویوتا راو ۴ را بخرید اگر:
- نقدشوندگی سریع خودرو در بازار برایتان در اولویت اول است.
- به رانندگی چابکتر، شتاب بهتر و سواری کمی اسپرت علاقهمندید.
- برند تویوتا و کماستهلاکترین خودروی بازار برایتان ارزش بالاتری دارد و طراحی اسپرت را ترجیح میدهید.
- میتسوبیشی اوتلندر را بخرید اگر:
- به دنبال آرامش کابین، عایقبندی صوتی عالی و سواری بسیار نرم برای خانواده هستید.
- به صندلی ردیف سوم (ظرفیت ۷ نفر) نیاز دارید.
- بودجه کمتری نسبت به مدلهای همرده و همسال تویوتا راو ۴ دارید اما میخواهید خودرویی به همان اندازه باکیفیت و ژاپنی سوار شوید.
- آفرود سبک، سفرهای طبیعتگردی و سیستم دو دیفرانسیل پیشرفتهتر برایتان مهم است.
در نهایت، هر دو خودرو از بهترینهای تاریخ واردات خودرو به ایران هستند و خرید هر کدام، سرمایهگذاری مطمئنی روی کیفیت، ایمنی و دوام ژاپنی خواهد بود.