معایب خودرو جیلی

۱. کمیابی قطعات یدکی بدنه و تزیینات

• اگرچه قطعات مصرفی و موتوری اصلی (به‌ویژه در مدل امگرند ۷ که اشتراکاتی با برخی مدل‌های تویوتا دارد) تا حدودی یافت می‌شوند، اما قطعات بدنه (مانند چراغ‌ها، سپر، آینه‌ها و اجزای بدنه) و قطعات تزیینی کابین بسیار کمیاب هستند و در صورت بروز تصادف، پیدا کردن آن‌ها چالش‌برانگیز و بسیار پرهزینه خواهد بود.

۲. سن بالا و استهلاک مدل‌های موجود در بازار ایران

• آخرین مدل‌های جیلی‌های وارداتی قدیمی (مانند امگرند ۷) مربوط به سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ هستند. بنابراین، این خودروها اکنون کارکرد بالایی دارند و طبیعتاً قطعات لاستیکی، دسته‌موتورها، سیستم تعلیق و ادوات برقی آن‌ها به پایان عمر مفید خود نزدیک شده‌اند و نیاز به رسیدگی و تعمیرات اساسی دارند.

۳. کمبود تعمیرکار متخصص و تسلط ناکافی بر سیستم‌های برقی

• سیستم‌های الکترونیکی، بردها و دسته‌سیم‌های این خودروها نسبتاً پیچیده هستند. پیدا کردن مکانیک یا برق‌کاری که به صورت تخصصی و بدون آزمون و خطا روی خودروهای جیلی تسلط داشته باشد، در همه شهرها کار آسانی نیست.

۴. سواری خشک و کوبش در محور عقب

• سیستم تعلیق جیلی (به‌ویژه در امگرند ۷) نسبتاً اسپرت و سفت تنظیم شده است. این موضوع در جاده‌های هموار پایداری خوبی به خودرو می‌دهد، اما در عبور از دست‌اندازها و چاله‌های شهری، ضربات و کوبش‌ها به‌نسبت شدید به داخل کابین و سرنشینان عقب منتقل می‌شود.

۵. افت قیمت و بازار دست‌دوم کم‌رونق‌تر نسبت به ژاپنی‌ها

• با اینکه جیلی در بین خودروهای چینی هم‌رده خود بازار بهتری دارد، اما به دلیل سن بالا، ترس خریداران از کمبود قطعات بدنه و عدم واردات جدید، نقدشوندگی آن مانند گذشته سریع نیست و برای فروش مدل‌های کارکرده گاهی باید زمان زیادی صرف کرد.

۶. ضعف ترمزها در سرعت‌های بالا (در برخی مدل‌ها)

• برخی مالکان و کارشناسان معتقدند قدرت سیستم ترمز جیلی امگرند ۷ کاملاً متناسب با شتاب و وزن خودرو نیست و در سرعت‌های بالا یا ترمزهای ناگهانی شدید، طول خط ترمز کمی طولانی‌تر از حد انتظار ارزیابی می‌شود.

💡 جمع‌بندی