معایب حذف سنسور اکسیژن

۱. افزایش شدید مصرف سوخت

• بدون اطلاعات سنسور اکسیژن، ایسیو دیگر نمی‌تواند نسبت دقیق هوا و بنزین (نسبت استوکیومتری ۱۴.۷ به ۱) را محاسبه کند. برای جلوگیری از آسیب دیدن موتور بر اثر کار کردن با مخلوط سوخت رقیق (Lean)، ایسیو معمولاً پیش‌فرض را روی مخلوط غنی (Rich) قرار می‌دهد؛ یعنی بنزین بیشتری تزریق می‌کند که نتیجه آن افزایش قابل‌توجه مصرف سوخت است.

۲. افت توان موتور و شتاب‌گیری ضعیف

• وقتی سیستم سوخت‌رسانی از حالت بهینه خارج می‌شود، احتراق درون سیلندرها کامل انجام نمی‌شود. این مسئله خود را به شکل کندی در شتاب‌گیری، افت کشش در سربالایی‌ها و تنبل شدن موتور نشان می‌دهد.

۳. خرابی زودرس کاتالیزور

• گازهای خروجی ناشی از احتراق ناقص و بنزین نسوخته که وارد مسیر اگزوز می‌شوند، فشار حرارتی و شیمیایی بسیار زیادی به کاتالیزور وارد می‌کنند. حذف سنسور اکسیژن باعث مسدود شدن، ذوب شدن یا خرابی زودهنگام کاتالیزور گران‌قیمت خودرو می‌شود.

۴. افزایش چشمگیر آلاینده‌های محیطی و رد شدن در معاینه فنی

• سنسور اکسیژن نقش اصلی را در کاهش گازهای سمی خروجی دارد. حذف آن موجب افزایش شدید گازهای خطرناک مانند مونواکسید کربن (CO) و هیدروکربن‌های نسوخته می‌شود که علاوه بر آسیب به محیط زیست، قطعا باعث رد شدن خودرو در تست‌های معاینه فنی خواهد شد.

۵. بوی نامطبوع بنزین در اگزوز و خام‌سوزی

• به دلیل احتراق ناقص، بوی تند و آزاردهنده بنزین خام در زمان کارکرد موتور درجا (به‌ویژه در فضاهای سرپوشیده یا پارکینگ) به مشام می‌رسد که نشان‌دهنده هدررفت سوخت است.

۶. نوسان دور موتور و دود زدن (سیاه شدن سر شمع‌ها)

• ایسیو در غیاب داده‌های سنسور، در پاشش سوخت دچار سردرگمی می‌شود که گاهی به نوسان دور موتور در حالت درجا، دوده زدن سر شمع‌ها و کاهش عمر مفید آن‌ها منجر می‌گردد.

💡 نتیجه‌گیری