معایب نرم کننده فرمان پراید

۱. گیجی فرمان و از دست رفتن حس جاده در سرعت‌های بالا

• هدف اصلی سیستم فرمان سنتی پراید، ایجاد پایداری خطی و ارتباط مستقیم راننده با چرخ‌هاست. نصب قطعاتی که اصطکاک را به شدت کاهش می‌دهند (مانند بلبرینگ‌های سنگین در سیستم مکانیکی)، باعث می‌شود فرمان بیش از حد «سبک» شود. این سبکی بیش از حد در سرعت‌های بالا و آزادراه‌ها موجب می‌شود فرمان حالت گیج به خود بگیرد و خودرو به کوچک‌ترین تغییر زاویه دست راننده واکنش ناگهانی نشان دهد.

۲. استهلاک زودهنگام و لقی در اجزای جلوبندی

• تغییر ساختار کارخانه‌ای سیستم فرمان و وارد کردن تنش‌های غیرمتعارف به قطعات، موجب می‌شود فشار مضاعفی به سیبک‌ها، قرقری فرمان، بوش‌ها و اتصالات جلوبندی وارد شود. در نتیجه، جلوبندی خودرو زودتر از موعد دچار لقی، سر و صدا و خرابی می‌شود.

۳. افزایش احتمال لاستیک‌سایی (برهم خوردن زاویه چرخ‌ها)

• نصب غیراصولی قطعات کمکی نرم‌کننده یا ایجاد تلورانس در مجموعه سگدست و کمک‌فنر، می‌تواند زوایای هندسی چرخ‌ها (مانند توئین یا کستر) را از حالت استاندارد کارخانه خارج کند. این نامنظمی منجر به سایش نامنظم لاستیک‌های جلو (کچلی یا پله شدن آج) در مدت‌زمان کوتاه می‌شود.

۴. احتمال شکستگی یا در رفتن قطعات متفرقه

• بسیاری از کیت‌های نرم‌کننده موجود در بازار توسط کارگاه‌های متفرقه و بدون استانداردهای متریالِ درجه‌یک ساخته می‌شوند. تحت فشار سنگینِ چرخاندن فرمان درجا (هنگام پارک کردن)، احتمال بریدگی پیچ‌ها، شکستن پوسته‌های آلومینیومی یا در رفتن بلبرینگ‌های این کیت‌ها وجود دارد که می‌تواند منجر به قفل شدن یا بریدن کامل فرمان شود.

۵. بازنگردیدن خودکار فرمان به حالت مستقیم (در برخی مدل‌ها)

• در برخی از انواع اصلاحات غیراصولیِ جعبه‌فرمان یا نصب بلبرینگ‌های بیش از حد روان، خاصیت «خود-مرکزگرایی» فرمان (یعنی تمایل فرمان برای برگشتن به حالت مستقیم پس از پیچیدن) ضعیف می‌شود و راننده باید برای صاف کردن چرخ‌ها پس از دور زدن، زحمت بیشتری بکشد.

💡 جمع‌بندی