معایب کشنده فوتون 430
کشنده فوتون ۴۳۰ (Auman H4) که توسط ایرانخودرو دیزل در بازار ایران عرضه شد، به دلیل قیمت مناسبتر در زمان عرضه و فراوانی نسبی، توانست فروش بالایی را تجربه کند. با این حال، رانندگان و فعالان حملونقل جادهای پس از کارکرد این خودرو در جادههای ایران، معایب و نقاط ضعفی را برای آن برشمردهاند که مهمترین آنها به شرح زیر است:
۱. گیربکس دستی و خستگی در مسیرهای طولانی
فوتون ۴۳۰ برخلاف برادر بزرگتر خود (فوتون ۴۶۰ که گیربکس اتوماتیک دارد) به جعبهدنده دستی (معمولاً ۱۶ سرعته ZF) مجهز است. تعویض مداوم دندهها در ترافیکهای شهری، سربالاییها و مسیرهای طولانیمدت برای راننده خستهکننده است و تکنولوژی دستی آن نسبت به کشندههای مدرنِ تماماتوماتیک امروزی قدیمیتر به نظر میرسد.
۲. کمبود سیستم ترمز کمکی پیشرفته (نداشتن اینتاردر فابریک)
این مدل فاقد سیستم اینتاردر (Intarder) یا ترمز گیربکس حرفهای است و برای ترمزهای کمکی بیشتر به ترمز موتوری (ژاکوب) متکی است. این موضوع در سراشیبیهای طولانی با بار سنگین، فشار زیادی به سیستم ترمز کاسهای چرخها وارد میکند و راننده باید بسیار احتیاط کند تا لنتها داغ نکنند.
۳. خشک بودن سیستم تعلیق و کوبش اتاق
سیستم تعلیق فوتون ۴۳۰ (بهویژه فنرهای پارابولیک) نسبتاً خشک تنظیم شده است. این خشکی در عبور از دستاندازها و ناهمواریهای فراوان جادههای کشور باعث انتقال ضربات به داخل کابین میشود و در سفرهای طولانی میتواند راننده و سرنشین را دچار خستگی جسمی کند.
۴. قدرت موتور لبمرز در بارهای سنگین (در مقایسه با رقبا)
موتور کامینز (Cummins) ۱۱.۸ لیتری با قدرت ۴۳۰ (یا حدود ۴۳۷) اسب بخار موتور باسابقه و خوبی است، اما وقتی خودرو با حداکثر تناژ مجاز (مثلاً ۴۰ تن به بالا) در جادههای کوهستانی و سربالاییهای تند قرار میگیرد، نسبت به کشندههای با قدرت ۴۶۰ اسب بخار به بالا، کشش ضعیفتری از خود نشان میدهد و مجبور است با دندههای سبکتر حرکت کند که این امر روی مصرف سوخت و سرعت میانگین تأثیر منفی میگذارد.
۵. کیفیت متریال کابین و عایقبندی متوسط
پلاستیکهای بهکاررفته در داشبورد و تودریهای کابین کیفیت متوسطی دارند و با گذشت زمان یا کارکرد در جادههای ناهموار، مستعد افتادن به صداهای آزاردهنده (جیرجیر) میشوند. همچنین عایقبندی صوتی کابین در دورهای بالای موتور کامل نیست و صدای موتور به داخل اتاق نفوذ میکند.
۶. چالشهای سیستم آلایندگی و حساسیت به گازوئیل
این خودرو مجهز به سیستمهای کنترل آلایندگی (مانند DPF و استفاده از مایع ادبلو – AdBlue) است. با توجه به کیفیت نامناسب گازوئیل در برخی جایگاههای جادهای ایران، سیستمهای پایش آلایندگی این موتور مستعد خطا، گرفتگی یا اصطلاحاً «کد خطا دادن» هستند و رانندگان را گهگاه به دردسر میاندازند.
۷. توقف تولید و وضعیت بازار
مدتی است که تولید این مدل متوقف شده است؛ اگرچه به دلیل فراوانی تعداد دستگاههای موجود در کشور، قطعات موتوری و مصرفی آن همچنان در بازار یافت میشود, اما با ورود مدلهای جدیدترِ چینیِ اتوماتیک به بازار، رونق خرید و فروش مدلهای کارکرده آن تحت تأثیر قرار گرفته است.
