معایب مزدا 323

با این حال، با توجه به گذشت سال‌ها از توقف تولید این خودرو و کارکرد بالای نمونه‌های موجود، مزدا ۳۲۳ نیز دارای معایب و نقاط ضعفی است که پیش از خرید یا نگهداری باید از آن‌ها مطلع باشید:

در حالی که قطعات مصرفی و موتوری مزدا ۳۲۳ به لطف اشتراک‌گذاری و دوام بالا نسبتاً در بازار یافت می‌شوند، اما قطعات بدنه (سپرها، چراغ‌ها، جلوپنجره، گلگیرها) و قطعات تزئینی داخل کابین به شدت کمیاب و گران‌قیمت هستند. پیدا کردن قطعات بدنه اورجینال و سالم در بازار آزاد کار بسیار دشواری است.

سیستم تعلیق مزدا ۳۲۳ ماهیتی اسپرت و نسبتاً سفت دارد. این ویژگی در سرعت‌های بالا و جاده‌های کفی هندلینگ و پایداری فوق‌العاده‌ای به خودرو می‌دهد، اما در خیابان‌های پر از دست‌انداز و چاله‌چوله‌های شهری، ضربات به‌خوبی جذب نشده و کوبش نسبتاً شدیدی به کابین و سرنشینان منتقل می‌شود (کابین در عبور از سرعت‌گیرها خشک عمل می‌کند).

با وجود اینکه مزدا ۳۲۳ یک سدان خانوادگی است، اما فضای پای سرنشینان ردیف عقب و فضای صندوق عقب آن در مقایسه با رقبای هم‌دوره خود (مانند رنو مگان یا پژو ۴۰۵) محدودتر است. افراد قدبلند ممکن است در ردیف عقب احساس تنگی جا کنند.

طراحی داشبورد و ادوات داخلی مزدا ۳۲۳ کاملاً به سبک خودروهای دهه ۹۰ میلادی و اوایل ۲۰۰۰ میلادی است و امروز بسیار ساده و قدیمی به نظر می‌رسد. همچنین با گذشت زمان، پلاستیک‌های تیره داشبورد و تودری‌ها در برابر آفتاب مستعد خشک‌شدن و ایجاد صدا (جیرجیر در دست‌اندازها) می‌شوند.

با بالا رفتن سن خودرو، سیم‌کشی‌ها و دسته‌سیم‌ها مستعد خشک‌شدن و پوسیدگی می‌شوند. خرابی‌های جزئی در سیستم برقی (مثل کلیدهای بالابر برقی، مشکلات سیستم تهویه مطبوع، یا سنسورهای موتور) در نمونه‌های کارکرده رایج است که عیب‌یابی آن‌ها گاهی به مکانیک ماهر نیاز دارد.

نسخه‌های اتوماتیک مزدا ۳۲۳ بسیار محبوب و راحت هستند، اما گیربکس‌های اتوماتیک قدیمی آن‌ها (۴ دنده) به شدت به تعویض به‌موقع روغن و سرویس‌ها حساسند. اگر گیربکس اتوماتیک این خودروها به مشکل بخورد یا دچار خرابی شود، تعمیر اساسی و تامین قطعات آن هزینه‌های سنگینی به مالکان تحمیل می‌کند.