معایب وینگل 5 دو کابین

۱. سواری بسیار خشک و کوبش شدید در محور عقب

• مانند اکثر پیکاپ‌های سنتی، سیستم تعلیق عقب وینگل ۵ از نوع فنر تخت (Leaf Spring) است. این ساختار برای تحمل بار سنگین طراحی شده، اما باعث می‌شود زمانی که خودرو خالی است، سواری بسیار خشک، ناهموار و پر از کوبش باشد؛ به‌ویژه برای سرنشینان ردیف عقب که در سفرهای طولانی خسته‌کننده خواهد بود.

۲. کمبود و گرانی قطعات بدنه و تزئینی

• اگرچه قطعات موتوری این خودرو (به دلیل اشتراک با برخی محصولات میتسوبیشی) تا حدودی در بازار یافت می‌شوند، اما قطعات بدنه (مانند سپرها، چراغ‌ها، آینه‌ها و اجزای اتاق) و قطعات تزئینی بسیار کمیاب و گران‌قیمت هستند. در صورت بروز تصادف، پیدا کردن این اقلام می‌تواند بسیار چالش‌برانگیز باشد.

۳. کیفیت پایین متریال کابین و مونتاژ

• در ساخت داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک خشک با کیفیت پایین استفاده شده است. همچنین با گذشت زمان و کارکرد بالا، قطعات کابین به دلیل مونتاژ ضعیف دچار افت کیفیت شده و صداهای آزاردهنده‌ای (جیرجیر) از داشبورد به گوش می‌رسد.

۴. افت قیمت و بازار دست‌دوم کم‌رونق

• به دلیل توقف طولانی‌مدت مونتاژ این خودرو، برند عرضه‌کننده ضعیف (دیار خودرو) و نگرانی خریداران از تأمین قطعات یدکی، بازار خرید و فروش نمونه‌های کارکرده وینگل ۵ رونق چندانی ندارد و هنگام فروش با افت قیمت و زمان زیادی مواجه خواهید شد.

۵. عایق‌بندی ضعیف و نفوذ صدا به کابین

• عایق‌بندی صوتی و حرارتی کابین ضعیف است. در سرعت‌های بالا یا دور موتورهای زیاد، صدای موتور، زوزه گیربکس و صدای باد و لاستیک‌ها به‌راحتی به درون کابین نفوذ می‌کند و آرامش سرنشینان را کاهش می‌دهد.

۶. امکانات رفاهی و ایمنی بسیار محدود

• وینگل ۵ خودرویی اقتصادی و متعلق به یک دهه پیش است؛ بنابراین کابین آن بسیار ساده بوده و فاقد آپشن‌های مدرن امروزی است. سیستم ایمنی آن نیز بسیار پایه است و در برخی مدل‌ها تنها به ایمنی‌های اولیه مثل ترمز ABS و کیسه هوا محدود می‌شود که در مقایسه با پیکاپ‌های جدیدتر ضعف بزرگی محسوب می‌شود.

💡 جمع‌بندی