بررسی و مقایسه تیپ های رنو تندر ۹۰
رنو تندر ۹۰ (یا همان ال ۹۰ محبوب) را می‌توان یکی از حاشیه‌سازترین و در عین حال محبوب‌ترین خودروهای بازار ایران دانست. خودرویی که شاید در نگاه اول به خاطر ظاهر جعبه‌ای و طراحی ساده‌اش مورد انتقاد قرار گیرد، اما از نظر استهلاک پایین، دوام فنی بالا و کیفیت ساخت، همواره تحسین کارشناسان را برانگیخته است.
رنو تندر ۹۰ حاصل همکاری مشترک رنو فرانسه و پارس خودرو/ایران خودرو است که از اواخر دهه ۸۰ وارد بازار ایران شد. در طول سال‌های حضور این خودرو در خط تولید، تیپ‌ها و مدل‌های مختلفی از آن روانه بازار شد که هر کدام ویژگی‌ها و طرفداران خاص خود را داشتند.
اگر شما هم قصد خرید یک تندر ۹۰ کارکرده را دارید یا می‌خواهید تفاوت تیپ‌های مختلف آن را بدانید، در این مقاله با ما همراه باشید تا به بررسی و مقایسه تیپ‌های رنو تندر ۹۰ بپردازیم.
چرا رنو تندر ۹۰ هنوز در بازار ایران محبوب است؟
پیش از بررسی تیپ‌ها، بیایید نگاهی کوتاه به نقاط قوت اصلی این خودرو بیندازیم که باعث شده حتی پس از توقف تولید، همچنان بازار خرید و فروش داغی داشته باشد:
- موتور و گیربکس کم‌هزینه و جان‌سخت: پیشرانه K4M رنو با حجم ۱.۶ لیتر و ۱۶ سوپاپ، یکی از هماهنگ‌ترین موتورهای بازار ایران است.
- فضای کابین و صندوق عقب جادار: فاصله محوری مناسب، کابین بسیار جادار و صندوق عقب ۵۰۴ لیتری، این خودرو را به یک گزینه عالی برای خانواده‌ها تبدیل کرده است.
- ایمنی قابل قبول: کسب ۳ ستاره ایمنی از موسسه یورو انکپ در زمان عرضه، امتیازی بزرگ برای این خودرو محسوب می‌شد.
آشنایی با تیپ‌های مختلف رنو تندر ۹۰
رنو تندر ۹۰ در ایران عمدتاً در دو تیپ اصلی E1 و E2 عرضه شد (تیپ پایه E0 بسیار محدود بود و عملاً در بازار دیده نمی‌شود). همچنین مدل‌های اتوماتیک و پارس تندر (نسخه فیس‌لیفت پارس خودرو) نیز بعدها به خانواده اضافه شدند.
در ادامه، تندر ۹۰ را بر اساس تیپ‌های اصلی بررسی می‌کنیم:
۱. تندر ۹۰ تیپ E1 (مدل اقتصادی)
تیپ E1 نسخه میان‌رده و نسبتاً اقتصادی تندر ۹۰ بود که در سال‌های اولیه عرضه شد. پارس خودرو و ایران خودرو تلاش کردند با حذف برخی تجهیزات، قیمت نهایی را کاهش دهند.
- ویژگی‌های بارز:
- ترمز ABS (در مدل‌های بالاتر، مدل‌های اولیه فاقد ABS بودند)
- یک عدد ایربگ (برای راننده)
- فرمان هیدرولیک
- شیشه‌های جلوی برقی (شیشه‌های عقب دستی)
- رینگ‌های فولادی
- وضعیت بازار: این تیپ امروزه کمتر طرفدار دارد و به دلیل کمبود امکانات رفاهی و ایمنی پایین‌تر (تک ایربگ)، خرید و فروش آن کُندتر است.
۲. تندر ۹۰ تیپ E2 (کامل‌ترین و محبوب‌ترین تیپ دستی)
تیپ E2 نسخه فول‌آپشن تندر ۹۰ دنده‌ای است که بیشترین حجم تولید و بالاترین میزان محبوبیت را در بازار ایران دارد. این تیپ خود به دو دسته LP (تجهیزات کامل‌تر) و DL تقسیم می‌شود که نسخه LP رایج‌تر است.
- امکانات رفاهی و ایمنی تیپ E2:
- دو عدد ایربگ (راننده و سرنشین جلو)
- سیستم ترمز ضدقفل (ABS) و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)
- تهویه مطبوع دستی با کنترلر چرخشی
- شیشه‌های برقی جلو و عقب
- آینه‌های جانبی برقی همراه با گرمکن
- مه‌شکن‌های جلو
- رینگ‌های آلومینیومی (در برخی مدل‌های سفارشی پارس خودرو)
- کامپیوتر سفری (Trip Computer)
- تنظیم ارتفاع صندلی راننده و پشت‌سری‌های عقب
۳. تندر ۹۰ اتوماتیک (AL4)
در سال ۱۳۹۲، پارس خودرو تصمیم گرفت نسخه اتوماتیک تندر ۹۰ را با استفاده از گیربکس ۴ سرعته AL4 (مشترک با محصولات پژو و رنو) روانه بازار کند. این مدل با استقبال خوبی از سوی افرادی که به دنبال یک خودروی اتوماتیک کم‌استهلاک بودند، مواجه شد.
- مزایا:
- کاهش خستگی در ترافیک‌های شهری
- استفاده از موتور قدرتمند قبلی با هماهنگی قابل قبول با گیربکس
- معایب:
- کمی افزایش مصرف سوخت نسبت به نسخه دستی
- حساسیت بیشتر گیربکس اتوماتیک به کیفیت روغن و تعویض به‌موقع آن
- قیمت بالاتر در بازار کارکرده‌ها
۴. پارس تندر (تغییر چهره توسط پارس خودرو)
پارس تندر در واقع همان تندر ۹۰ است که از سال ۱۳۹۲ با تغییرات جزئی در ظاهر (به‌ویژه در طراحی چراغ‌های عقب، درب صندوق عقب و سپر جلو) توسط پارس خودرو عرضه شد. از نظر فنی هیچ تفاوتی با تندر ۹۰ معمولی ندارد، اما ظاهر پشت خودرو از نظر بسیاری از خریداران جذاب‌تر از نسخه رمدانی (مادر) بود.
جدول مقایسه مشخصات فنی تیپ‌های اصلی تندر ۹۰
| مشخصات فنی | تندر ۹۰ تیپ E1 | تندر ۹۰ تیپ E2 | تندر ۹۰ اتوماتیک |
|---|---|---|---|
| حجم موتور | ۱.۶ لیتر (۱۵۹۸ سی‌سی) | ۱.۶ لیتر | ۱.۶ لیتر |
| حداکثر قدرت | ۱۰۵ اسب بخار | ۱۰۵ اسب بخار | ۱۰۵ اسب بخار |
| گشتاور | ۱۴۰ نیوتن‌متر | ۱۴۰ نیوتن‌متر | ۱۴۰ نیوتن‌متر |
| جعبه دنده | ۵ سرعته دستی | ۵ سرعته دستی | ۴ سرعته اتوماتیک |
| سیستم ترمز | دیسکی جلو / کاسه‌ای عقب | دیسکی جلو / کاسه‌ای عقب | دیسکی جلو / کاسه‌ای عقب |
| ایربگ | ۱ عدد (در برخی مدل‌ها ۲ عدد) | ۲ عدد | ۲ عدد |
| شیشه‌های برقی | فقط جلو | جلو و عقب | جلو و عقب |
| آینه‌های جانبی | دستی | برقی با گرمکن | برقی با گرمکن |
مزایا و معایب کلی رنو تندر ۹۰
قبل از تصمیم‌گیری نهایی، بهتر است نگاهی منصفانه به این خودرو داشته باشیم:
مزایا:
- دوام قطعات: سیستم تعلیق، موتور و گیربکس بسیار مقاوم در برابر شرایط جاده‌ای ایران.
- بازار خرید و فروش عالی: خودرویی که به راحتی نقد می‌شود.
- فراوانی لوازم یدکی: قطعات اصلی و تقلبی در بازار فراوان است (البته باید مراقب قطعات تقلبی باشید).
معایب:
- طراحی داخلی و خارجی ساده و خسته‌کننده: استفاده بیش از حد از پلاستیک خشک در کابین.
- طراحی ناهمگون بدنه: به‌خصوص در مدل‌های قبل از پارس تندر.
- نفوذ صدای موتور به کابین: در دورهای بالای موتور، صدای پیشرانه به درون اتاق راه پیدا می‌کند.
نتیجه‌گیری: کدام تیپ تندر ۹۰ را بخریم؟
انتخاب بهترین تیپ رنو تندر ۹۰ کاملاً به بودجه و نیاز شما بستگی دارد:
- اگر به دنبال بهترین ارزش خرید هستید: بدون شک تندر ۹۰ تیپ E2 (مدل LP) بهترین انتخاب است. این مدل هم از نظر ایمنی (دو ایربگ) کامل‌تر است و هم امکانات رفاهی قابل قبولی مانند شیشه‌ها و آینه‌های برقی را دارد. بازار فروش این مدل از همه تیپ‌ها داغ‌تر است.
- اگر ظاهر خودرو برایتان اهمیت بیشتری دارد: پارس تندر گزینه‌ای است که با داشتن همان مشخصات فنی عالی تیپ E2، ظاهر عقب مدرن‌تر و عامه‌پسندتری دارد.
- اگر رانندگی در شهر و ترافیک برایتان اولویت است: تندر ۹۰ اتوماتیک انتخاب مناسبی است، به شرطی که پیش از خرید، سلامت گیربکس آن توسط یک کارشناس خبره بررسی شود.
- تیپ E1 به دلیل کمبود امکانات و پایین بودن ایمنی، تنها در صورتی پیشنهاد می‌شود که بودجه محدودی داشته باشید و پیدا کردن یک نمونه بسیار تمیز از آن، شما را وسوسه کند.
در مجموع، تندر ۹۰ خودرویی است که شاید در ظاهر دلربا نباشد، اما در عمل و باطن، وفادارترین همراه برای رانندگانی است که به دنبال استهلاک پایین و آرامش خاطر در سفرهای شهری و جاده‌ای هستند.