آشنایی با معایب و مزایا خودرو‌های دیفرانسیل عقب

مزایای خودروهای دیفرانسیل عقب

• توزیع وزن بهتر (تعادل و هندلینگ بالاتر): از آنجا که وظیفه انتقال نیرو به چرخ‌های عقب است و گیربکس و گاردان نیز به سمت عقب امتداد می‌یابند، وزن خودرو به صورت متعادل‌تری بین جلو و عقب تقسیم می‌شود (معادل نزدیک به ۵۰/۵۰). این امر باعث پایداری بهتر در پیچ‌ها و فرمان‌پذیری دقیق‌تر به ویژه در سرعت‌های بالا می‌شود.
• عملکرد بهتر در شتاب‌گیری: هنگام شتاب‌گیری، وزن خودرو به سمت عقب منتقل می‌شود (پدیده‌ای به نام انتقال وزن یا Squat). در خودروهای دیفرانسیل عقب، این جابجایی وزن به سود چرخ‌های محرک است؛ یعنی چسبندگی (Traction) چرخ‌های عقب به زمین بیشتر شده و خودرو بهتر شتاب می‌گیرد.
• عدم تداخل فرمان و انتقال قدرت (Driving Dynamics): در این خودروها، چرخ‌های جلو فقط وظیفه هدایت و فرمان دادن را بر عهده دارند و چرخ‌های عقب کار حرکت دادن خودرو را انجام می‌دهند. این تفکیک وظایف موجب می‌شود فرمان‌پذیری حس خالص‌تر و لذت‌بخش‌تری داشته باشد و اصطلاحاً «کشش فرمان» (Torque Steer) حس نشود.
• شعاع گردش بهتر: نبود اتصالات و پولوس‌های انتقال قدرت در چرخ‌های جلو، به طراحان این اجازه را می‌دهد که زاویه گردش چرخ‌های جلو را بیشتر کنند. در نتیجه، بسیاری از خودروهای دیفرانسیل عقب شعاع چرخش بهتری دارند و راحت‌تر دور می‌زنند.
• طراحی و تعمیرات ساده‌تر سیستم تعلیق جلو: به دلیل حذف پلوس‌ها و مجموعه‌های پیچیده محرک در جلو، قطعات جلوبندی معمولاً طراحی ساده‌تری دارند.

معایب خودروهای دیفرانسیل عقب

• چسبندگی ضعیف‌تر در مسیرهای لغزنده (برف، باران و یخ): این بزرگ‌ترین ضعف خودروهای RWD است. از آنجا که بخش عمده وزن موتور در جلو قرار دارد و چرخ‌های عقب وظیفه حرکت را دارند، در جاده‌های لغزنده چرخ‌های عقب سریع‌تر دچار هرزگردی (Spin) می‌شوند و کنترل خودرو سخت‌تر می‌شود (البته سیستم‌های پایداری الکترونیکی امروزه تا حد زیادی این مشکل را حل کرده‌اند).
• وجود فضای کمتر در کابین (تونل گاردان): برای انتقال نیرو از موتورِ جلو به چرخ‌های عقب، نیاز به یک میل گاردان است که از زیر خودرو رد می‌شود. این امر باعث ایجاد برآمدگی یا «تونل گاردان» در کف کابین (وسط صندلی‌های عقب) می‌شود که فضای پای سرنشین وسط را کاهش می‌دهد.
• وزن بیشتر و مصرف سوخت بالاتر: وجود قطعات اضافی مانند میل گاردان، دیفرانسیل عقب و بدنه‌ی سنگین‌تر برای تحمل این ساختار، وزن کلی خودرو را افزایش می‌دهد که به نوبه خود می‌تواند تأثیر منفی کوچکی بر مصرف سوخت داشته باشد.
• دشواری و هزینه‌ی بالاتر ساخت و تعمیرات جامع: قطعات مکانیکی بیشتر (دیفرانسیل مجزا در عقب، گاردان، چهارشاخه‌ها و…) هم هزینه تولید اولیه را بالا می‌برند و هم در صورت خرابی سیستم انتقال قدرت عقب، تعمیرات پیچیده‌تری خواهند داشت.

نکته: امروزه با پیشرفت تکنولوژی و ظهور سیستم‌های کنترل پایداری پیشرفته (ESP / ESC)، بسیاری از رفتارهای ناخواسته خودروهای دیفرانسیل عقب در شرایط لغزنده کنترل شده‌اند و این خودروها همچنان انتخاب اول علاقه‌مندان به رانندگی اسپرت و هیجانی (به دلیل قابلیت حرکت جانبی یا Drift) به شمار می‌روند.