معایب پرادو 6 سیلندر

با این حال، حتی این شاسی‌بلند ژاپنی پرطرفدار نیز دارای نقاط ضعف، استهلاک‌ها و معایبی است که مالکان و خریداران باید به آن‌ها توجه کنند:

موتور ۴ لیتری ۶ سیلندر پرادو (کد 1GR-FE) بسیار قدرتمند است، اما اشتهای زیادی به بنزین دارد. مصرف سوخت این خودرو در ترافیک شهری و رانندگی‌های روزمره به‌راحتی به ۱۵ تا ۱۸ لیتر (و در مسیرهای آفرود یا رانندگی پرشتاب حتی بیشتر) در هر ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد که با توجه به شرایط سوخت، هزینه‌های جاری بالایی را به مالک تحمیل می‌کند.

پرادو بر پایه شاسی مستقل و برای آفرود و مسیرهای ناهموار طراحی شده است. به همین دلیل، سیستم فنربندی آن نسبتاً سفت و خشن تنظیم شده است. در عبور از دست‌اندازها، چاله‌ها و سرعت‌گیرهای شهری، ضربات به‌خوبی جذب نمی‌شوند و کوبش نسبتاً محسوسی (به‌ویژه در ردیف دوم و سوم) به کابین منتقل می‌شود.

اگرچه پرادو به استهلاک پایین و دیر خراب شدن معروف است، اما زمانی که قطعه‌ای از آن نیاز به تعویض پیدا کند (به‌ویژه قطعات بدنه اورجینال، چراغ‌ها، ادوات آفرود، قطعات جلوبندی تخصصی یا قطعات موتور)، به دلیل وارداتی بودن و نوسانات بازار، قیمت آن‌ها بسیار نجومی و گران‌قیمت است. پیدا کردن قطعات اصلی و فابریک ژاپنی سالم در بازار آزاد نیز کار ساده‌ای نیست.

به دلیل مرکز ثقل بالا، ارتفاع زیاد از سطح زمین و ساختار شاسی مستقل، پایداری پرادو در سر پیچ‌های تند با سرعت‌های بالا به اندازه سدان‌ها یا کراس‌اوورهای مدرن اطمینان‌بخش نیست. راننده باید در مانورهای ناگهانی یا تغییر مسیرهای سریع کاملاً هوشیار باشد تا پایداری خودرو حفظ شود.

پلاستیک‌های به‌کاررفته در داشبورد و تودری‌های مدل‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ (به‌ویژه نسل اول جی ۱۵۰ یا جی ۱۲۰) با گذشت زمان و قرار گرفتن در معرض آفتاب شدید، مستعد خشک‌شدن، رنگ‌پریدگی و ایجاد صداهای ریز (جیرجیر) در دست‌اندازها می‌شوند. همچنین چرم صندلی‌ها در نمونه‌های کارکرده معمولاً دچار ترک‌خوردگی یا ساییدگی می‌شود.

پرادو ۶ سیلندر در بازار ایران حکم یک «سرمایه» را دارد و قیمت‌گذاری آن در بازار دست‌دوم گاهی تحت تاثیر دلالان و نوسانات ارزی قرار می‌گیرد. پیدا کردن یک نمونه سالم، بدون رنگ و با کارکرد واقعی (به دلیل دست‌به‌دست شدن‌های مکرر و استفاده‌های سنگین آفرود) بسیار دشوار است و خرید مدل‌های کارکرده نیاز به کارشناسی فنی بسیار دقیق دارد.